De donkere zijde van het licht – Dionne Smits

Zichtbaar licht wordt al jaren therapeutisch gebruikt in de dermatologie voor een verscheidenheid aan cosmetische en medische indicaties, waaronder huidverjonging en de behandeling van onder meer inflammatoire en neoplastische aandoeningen.

Zichtbaar licht is het enige deel van het elektromagnetische spectrum wat mensen kunnen zien. Het zichtbare spectrum van licht heeft een golflengte tussen de 380 nm en de 750 nm, de verschillen in golflengten worden door het oog gezien als verschillende kleuren

Tot voor kort werd gedacht dat zichtbaar licht relatief inert was in vergelijking met zijn spectrale buren, ultraviolette en infrarode straling. Echter is recent in de literatuur  beschreven dat zichtbaar licht roodheid kan veroorzaken bij een lichte huid en pigmentveranderingen bij personen met een donkerdere huidtype. In de dermatologie worden huidtypes geclassificeerd volgens fitzpatrick, waarbij men onderscheidt maakt tussen 6 verschillende huidtypen; huidtype 1: deze huid verbrandt altijd en wordt niet bruin, huidtype 2: deze huid verbrandt meestal en wordt een beetje bruin, huidtype 3: deze huid verbrandt zelden en wordt goed bruin, huidtype 4: deze huid verbrandt bijna nooit en bruint goed, huidtype 5: deze huid verbrandt bijna nooit en wordt diep bruin, huidtype 6: deze huid verbrandt nooit en is zeer donkerbruin. In de onderstaande afbeelding worden deze zes huidtypes weergegeven.

HuidtypeKenmerkHuidverbrandingHuidkanker risico
1Lichte ogen, rossig haar, sproetenAltijdGrootste risico
2Lichte huid en ogen, blond haarSnelHoog risico
3Licht getinte huid, donkere ogenZeldenHoog risico
4Getinte huid, donkere ogen en donker haar (Mediterraan)Bijna nooit, bruint zeer goedMatig risico
5Donker getinte huid (Aziatisch)Zeer goed bestand tegen zonKomt weinig voor, wel hoog risico op vitamine D gebrek
6Zeer donkere huid (Negroïde)Zeer goed bestand tegen zonKomt weinig voor, wel hoog risico op vitamine D gebrek

Door deze recent beschreven literatuur heerst er zowel in de medische gemeenschap als in de sociale media bezorgdheid over de potentieel schadelijke huideffecten.

Hoe werkt het?

Zo is in 2010 door Mahmoud en collega’s een onderzoek opgezet met 22 gezonde vrijwilligers. Deze vrijwilligers hadden een huidtype dat uiteen liep van huidtype twee tot en met huidtype zes. Deze vrijwilligers werden bestraald met ultraviolette A (UVA) (één van de 3 UV stralen, met een nanometer van 320 tot 340, waardoor deze tot de diepere gelegen lederhuid (dermis) binnen dringt) en op afzonderlijke plaatsten met blauw licht. Uit de resultaten kwam naar voren dat zowel UVA als blauw licht pigmentaties konden induceren bij de huidtypes drie en hoger. De pigmentaties die ontstonden door het invloed van zichtbaar licht waren donkerder en hielde een langere tijd aan.

Lees meer over de verschillende UV-stralen

De grootste en natuurlijke bron van zichtbaar/ blauw licht is de zon. Het zal je dan ook niet verbazen dat de verstrooiing van het blauwe licht in de atmosfeer ervoor zorgt dat de lucht blauw lijkt. Naast de natuurlijke bron zijn er ook apparaten die zorgen voor het uitzenden van blauw licht. Hierbij gaat het om apparaten met LED-schermen zoals smartphones, tablets, computermonitoren, laptops en televisies. Als gevolg van dit moderne leven van nu worden mensen naast overdag ook in de avonden en zelf ’s nachts blootgesteld aan blauw licht. Dit kan voor de huid een uitlokkende factor zijn voor oxidatieve stress ookwel vrije radicaal vorming. Oxidatieve stress ontstaat bij een overschot aan vrije radicalen en te weinig antioxidanten. Vrije radicalen ontstaan door invloeden van buitenaf zoals, roken, verontreinigde lucht, stress maar ook de zon. Het verband tussen oxidatieve stress en veroudering is goed gedocumenteerd. Dit is vooral het geval bij extrinsieke huidveroudering (huidveroudering door invloeden van buiten af). Er kan dus geconcludeerd worden dat blauw licht direct en indirect zorgt voor huidveroudering.

Een belangrijke factor in dit proces is het Opsine-3 eiwit (OPN3). Naast de rol in het fotoreceptie van het oog, komt dit eiwit tot expressie in de menselijke melanocyten (pigmentcellen) en keratinocyten (huidcellen). OPN3 wordt gezien als een sleutelsenor in de melanocyten en is verantwoordelijk voor de hyperpigmentatie door de kortere golflengten van het blauwe licht. Dit eiwitcomplex wordt voornamelijk gevormd in de melanocyten van een donkere huid. Vooral wanneer deze worden bestraald met blauw licht is de expressie duidelijk kenbaar. Dit verklaart de hyperpigmentatie en roodheid die wordt waargenomen bij huidtypes drie of hoger na bestraling met blauw licht.

Hoe kunt u het tegen gaan?

Laten we dan ook benadrukken dat naast zonnebrand voor UV licht, bescherming tegen zichtbaar licht in zekere zin nodig is vooral voor de huidtypes drie en hoger. Momenteel beschikbare organische (chemische) UV-filters zijn niet voldoende om de huid te beschermen tegen het effect van zichtbaar licht. Minerale filters zoals zinkoxide en titaniumdioxide daar in tegen zijn breedspectrum filters, het enige nadeel dat deze filters met zich meebrengen is de witte waas die het product achterlaat op de huid. Dit kan vaak als cosmetisch storend worden ervaren. Lees meer over zonnebrand filters

Naast deze filters kunnen ook antioxidanten in de vorm van crèmes en of voeding bescherming bieden tegen de vrije radicalen, die je cellen en DNA beschadigen. Zo kan de oxidatieve stress die een uitlokkende factor is voor extrinsieke huidveroudering worden tegen gegaan.

Cell anatomy and how antioxidant works against free radicals. Antioxidant donates missing electron to Free radical, now all electrons are paired.

De Iconic elements Anti-aging crème met antioxidanten in combinatie met de mineral sunscreen is perfect om het verouderingsproces te vertragen.

Literatuur:

Cohen, L., Brodsky, M. A., Zubair, R., Kohil, L., Hamzavi, I.H., Sadeghour, M. (2020). Cutaneous interaction with visible light: What do we know. Journal of the American Acadmy of Dermatology.

Duteil, L., Esdaile, J., Maubert, Y., Cathelineau, A.-C., Bouloc, A., Queille-Roussel, C., & Passeron, T. (2017). A method to assess the protective efficacy of sunscreens against visible light-induced pigmentation. Photodermatology, Photoimmunology & Photomedicine, 33(5), 260–266. 

Kohli I, Chaowattanapanit S, Mohammad TF, et al. (2018) Synergistic effects of long-wavelength ultraviolet A1 and visible light on pig- mentation and erythema. Br J Dermatol. 178(5):1173–1180. 

Narla, S., Kohli, I., Hamzavi, I. H., Lim, H. W., (2020) Visibli light in photodermatology. Royal society of chemistry. 19,99-104.

Schalka, S., de Paula Corrêa, M., Yumi Sawada, L., Canale, C. C., & de Andrade, T. N. (2019). A novel method for evealuating sun visible light protecion factor and pigmentation protection factor of sunscreens.  Clinical, Cosmetic and ingestigational Dermatologu, 12, 605-616.

Dionne Smits – huidtherapeute io

Aanbevolen berichten