De relatie tussen Acne en suiker

Acne is een van de meest bekende en voorkomende huidaandoening. Acne wordt door de Groot, Toonstra en Lorist (2012) beschreven als een multifactoriële aandoening van de talgklierfollikels. Acne wordt gekenmerkt door een polymorf beeld van comedonen, papels, papulopustels, noduli, nodi en cysten. Naast dat acne als cosmetisch storend wordt gezien kunnen alle vormen van acne ook aanleiding geven tot littekenvorming. Hoe langer de acne bestaat des te groter is de kans op blijvende weefselbeschadiging. 

Ernstige vormen van acne kunnen volgens Hosthota, Bondade en Basavaraja (2016) een zware psychologische last met zich meebrengen. Mensen met acne zijn vatbaarder voor enkele psychische aandoeningen zoals angststoornissen en sociale fobieën dan mensen zonder acne. De juiste behandeling en huidverzorging is dan ook erg belangrijk.


Gratis stockfoto met aanraken, aantrekkingskracht, acne, appartement

Cijfers laten zien dat acne bij 85% van de mensen tussen het 12e en 24e levensjaar voorkomt. Echter vertonen12% van de vrouwen en 3% van de mannen op de leeftijd van 44 jaar  nog steeds symptomen van acne, deze vorm van acne wordt ook wel acne tarda genoemd (postadolesecente acne).

Ontstaan van acne.

Acne wordt veroorzaakt door meerdere factoren. Wat er gebeurt is dat de talgklierfollikel bij acne ontstoken raakt. Dit komt doordat de talgklieren onder invloed van hormonen meer huidsmeer of talg gaan produceren. Talg gaat zich ophopen en de talgklier (porie) raakt verstopt. Deze talgophopingen worden mee-eters of comedonen genoemd, de oppervlakkige gelegen mee-eters zijn te herkennen aan de zwarte kleur en de meer onderhuidsgelegen mee-eters zijn wit van kleur. Door de toegenomen verhoorning van de uitvoergang van de talgklier wordt de talgophoping verergert. Daarnaast bevinden zich in de talgklieren ontzettend veel bacteriën. De propionbacterum acnes is daar één van. Deze bacteriën vermenigvuldigen zich snel en de talg wordt omgezet in vetzuren. Door al het opgehoopte talg in combinatie met de irriterende vrije vetzuren scheurt de follikel open. De irriterende stoffen komen in de aangrenzende huid terecht en veroorzaken de ontsteking. Hierdoor ontstaan pukkels en puistjes.

Acne en voeding.

De literatuur omtrent acne en voeding vertoont de laatste 100 jaar een wisselend beeld. Omstreeks 1900 werd vaak een dieet ingezet als ondersteunde behandeling bij acne. Later is de belangstelling hiervoor weer afgenomen. Er is inmiddels meer bekend over de oorzaken van acne. Voeding zou wel degelijk een rol kunnen spelen. Onderzoekers concluderen echter dat het nog altijd een zeer controversieel onderwerp is.

’Van suiker krijgt men puistjes‘ is een populaire uitspraak. Een koolhydraat bestaat uit één of meer suikermoleculen. Voedingsmiddelen met een hoge Glycemische Index (GI) veroorzaken een snelle stijging van de bloedsuikerspiegel. Het begrip Glycemische Lading (GL) zegt iets over de snelheid van koolhydraatomzetting van een voedingsmiddel. De GL houdt ook rekening met de grootte van een portie en geeft daarom een meer volledig beeld.

Oppassen met snel verteerbare koolhydraten

Een dieet dat gebaseerd is op producten met een hoge glycemische index (witbrood, witte rijst, gewone pasta, koek en snoep, etc) leidt tot een verhoogde insuline productie (hyperinsulinemie). Een verhoogd insulineniveau stimuleert de afscheiding van androgenen (mannelijke hormonen) en veroorzaakt een verhoogde talgproductie, wat een fundamentele rol speelt in het veroorzaken van acné vulgaris.

Volgens Kucharska en collega’s (2016) en de Groot, Toonstra en Lorist (2012) zijn er aanwijzingen dat voedingsmiddelen met een hoge GI een negatief effect op acne kunnen hebben.

Invloed van chocolade is niet bewezen

Voorzover staat chocolade niet op de acne stimulerende voedingslijst.

Literatuur

De Groot, A., Toonstra, J., & Lorits, M. (2012) Dermatologie voor huidtherapeuten. Den Haag: Boom Lemma.

Emiroglu, N., Cengiz, F. P., & Kemeriz, F. (2015). Insulin resistance in severe acne vulgaris. Postepy Dermatologi, 4, 281-285. 

Kucharska, A., Szumrlo, A., & Sínska, B. (2016). Significance of diet in treatment and untreated acne vulgaris. Postepy Dermatol Alergol, 2, 81-6.

Hosthota, A., Bondade, S., & Basavaraja, V. (2016). Impact of acne vulgaris on quality of life and self-esteem. Cutis, 2, 121-4.

Stephen, E. (2014).  Treatment for Acne: An Historical Nutritional Perspective. Journal of the Australian Traditional-Medicine Society, 3, 194-196.

Aanbevolen berichten